23 Sentlik Askere Dair

Mister Dallas,
sizden saklamak olmaz,
hayat pahalı biraz bizim memlekette.
Mesela iki yüz gram et alabilirsiniz,
koyun eti,
Ankara’da 23 sente,
yahut bir kilodan biraz fazla mercimek,
elli santim kefen bezi yahut,
yahut da bir aylığına
yirmi yaşlarında bir tane insan
erkek,
ağzı burnu, eli ayağı yerinde,
üniforması, otomatiği üzerinde,
yani öldürmeye, öldürülmeye hazır;
belki tavşan gibi korkak,
belki toprak gibi akıllı,
belki gençlik gibi cesur,
belki su gibi kurnaz,
(her kaba uymak meselesi)
belki ömründe ilk defa denizi görecek,
belki ava meraklı, belki sevdalıdır.
Yahut da aynı hesapla Mister Dallas,
(tanesi 23 sentten yani)
satarlar size bu askerlerin otuzbeşini birden
İstanbul’da bir tek odanın aylık kirasına,
seksen beş onda altısını yahut,
bir çift ıskarpin parasına.
Yalnız bir mesele var Mister dallas,
herhalde bunu sizden gizlediler.
Size yirmi üç sente sattıkları asker,
mevcuttu üniformanızı giymeden önce de,
mevcuttu otomatiksiz filan,
mevcuttu sadece insan olarak,
mevcuttu,
tuhafınıza gidecek,
mevcuttu
hem de çoktan mı çoktan
daha sizin devletin adı bile konmadan.
Mevcuttu, işiyle gücüyle uğraşıyordu,
mesela Mister Dallas,
yeller eserken yerinde sizin New York’un,
kurşun kubbeler kurdu o,
gökkubbe gibi yüksek,
haşmetli, derin.
Elinde Bursa bahçeleri gibi nakışlandı ipek.
Halı dokur gibi yonttu mermeri
ve nehirlerin bir kıyısından öbür kıyısına
ebem kuşağı gibi attı kırk gözlü köprüleri.
Dahası var Dallas,
sizin dilde anlamı pek de belli değilken henüz
zulüm gibi,
hürriyet gibi,
kardeşlik gibi sözlerin,
dövüştü zulme karşı o,
ve istiklal ve hürriyet uğruna
ve milletleri kardeş sofrasına davet ederek
ve yarin yanağından gayri her yerde,
her şeyde,
hep beraber
diyebilmek için,
yürüdü peşince Bedrettin’in;
O, tornacı Hasan, köylü Memet, öğretmen Ali’dir,
Kaya gibi yumruğunun son ustalığı,
922 yılı 9 Eylül’üdür.
Dedim ya, Mister Dallas,
Herhalde bütün bunları sizden gizlediler.
Ucuzdur vardır illeti.
Hani şaşmayın,
yarın çok pahalıya mal olursa size
bu 23 sentlik asker,
yani benim fakir, cesur, çalışkan milletim,
her millet gibi büyük Türk milleti.

Nazım Hikmet Ran

Reklamlar

Severim Ben Seni Candan İçeri

Severim ben seni candan içeri
Yolum vardır bu erkandan içeri

Beni bende deme bende değilim
Bir ben vardır bende benden içeri

Nereye bakar isem dopdolusun
Seni nere koyam benden içeri

O bir dilberdurur yoktur nişanı
Nişan olur mu nişandan içeri

Beni sorma bana bende değilim
Suretim boş yürür dondan içeri

Beni benden alana ermez elim
Kadem kim basa sultandan içeri

Tecelliden nasib erdi kimine
Kiminin maksûdu bundan içeri

Kime didar gününden şu’le değse
Onun şu’lesi var günden içeri

Senin aşkın beni benden aliptir
Ne şirin dert bu dermandan içeri

Şeriat, tarikat yoldur varana
Hakikat, marifet andan içeri

Süleyman kuş dilin bilir dediler
Süleyman var Süleyman’dan içeri

Unuttum din diyânet kaldı bende
Bu ne mezhebdürür dinden içeri

Dinin terkedenin küfürdür işi
Bu ne küfürdür imandan içeri

Geçer iken Yunus şeş oldu dosta
Ki kaldı kapıda andan içeri

Yunus Emre

Dört Güvercin – Nazım Hikmet

Geldi dört güvercin
suda yıkanmak için.
Su mahpusane yalağındaydı.
Ve güneş
güvercinlerin
gözünde, kanadında, kırmızı ayağındaydı.
Girdi dört güvercin
yıkanmak için
suyun içine.
Ve kederli toprakta dört insan
baktı dört güvercine.
Güvercinler hep beraber
güneşi taşıyıp kırmızı ayaklarında
uçabilirler.
Durdurmaz onları demir ve duvar.
Güvercinlerin yumuşak kanatları var.
Ve kanatlar
Şimdi burda, şimdi damın üzerinde.
İnsanların kanatları yok
İnsanların kanatları yüreklerinde.
Dört güvercin,
güneşe varmak için,
yıkandı, uçtu sudan.

Görmek Lazım

Ünlü ressamlarımızdan Şevket Dağ cumhuriyetin ilk yıllarında Ankara’da bir resim sergisi açıyor. Mustafa Kemal bu ünlü ressamın eserlerini bütün vekillerin görmesini istiyor ve bizzat gidilmesini söylüyor. (Gerçi şimdilerde okullara bu tip yazılar geliyor Tayyip Erdoğan’ın mitingi için yürüyüşe katılın falan diye bunun gibi bir şey işte. O yıllarda tabi resim sergisi için çağırıyorlar). Neyse sergiye katılımlar oluyor kalabalık falan filan Mustafa Kemal’de bir müddet sonra iştirak ediyor.

Sergideki resimleri gezen ve çok beğenen Atatürk hiç bir resmin satılmadığını öğreniyor. İsim vererek gelenlerin sergiyi gezdiklerini fakat bir resim almadıklarını üzülerek anlıyor. Şevket Dağ’a dönüp “Peki baktılar da hiç biri görmediler mi? Bu resimlerin hepsini biz alıp götürelim de bu güzelliği uzun uzun biraz daha seyredelim” diyor. Dünyaca ünlü ressamımız bu sözlerden sonra çok duygulanıyor ve aslında içten içe Cumhuriyeti kurmasından dolayı kızgın olduğu Mustafa Kemal’in saygı duyulacak bir lider olduğunu anlıyor.

Sevket_dag_ayasofya.jpg
Ayasofya

Bazılarımız Mustafa Kemal’in ressama hava atmak için tabloları satın aldığını düşünüyor olabilir. Tam tersine resimden de anlayan Mustafa Kemal dönem içinde değeri anlaşılamayan resimleri bilerek satın almıştır. Örnek vermek gerekirse Şevket Dağ’ın yukarıda gördüğünüz “Ayasofya” isimli tablosu 2010 yılında 2 milyon 150 bin liraya açık artırmayla satılmıştır.

Ne diyelim? Kimisi sadece bakar, kimisi de güzelliğini görür.

Demokratik cumhuriyete bakan fakat göremeyen toplumumuz bu değerleri geri satın almak için çok çalışması gerekecek galiba.

Hoşçakalın.