72.Koğuş

Orhan Kemal’in ünlü eseri 72.Koğuş’u yakın zaman evvel bitirdim. Uzun zamandır okumayı planladığım türk edebiyatının tadına da yavaş yavaş varmaya başladım. Bu bakımdan geç kalmanın üzüntüsü yanında okunacak büyük eserlerin çokluğu sevinç yaratmıyor değil.

72.Koğuş’un hikayesi bizi 2.Dünya savaşının yaşandığı 1941 yılının kötü hapishane yaşantısına götürüyor. Hapishanenin en fakirlerinin, ipsiz, kimsesiz garibanlarını misafir eden 72. kısım ise olayların anlatıldığı yer oluyor.

“Adembaba” olarak isimlendirilen bu gariban koğuşunda ise babasını vuranlardan intikam alan Ahmet Kaptan, kahramanımız olarak hikayede yerini alıyor. Koğuştaki diğer mahkumlar gibi bir yaşantı sürmeyen (kumar, hırsızlık vs.) kaptanımıza hapishaneye yattıktan çok uzun bir süre sonra ilk defa anasından 150 lira gönderiliyor. Paranın gönderilmesine hem şaşıran hem de oldukça sevinen Ahmet Kaptan en fakirlerinin kaldığı 72.Koğuş’tan taşınıp gitmektense elindeki parayı koğuşu ve içindekileri adam etmeye harcıyor.

Bir yanda sırf kan davası uğruna hapis yatan ve aramızdaki normal insanlara benzetebileceğimiz Ahmet Kaptan ile hayatı boyunca itilip kakılan, toplumun en alt kesimi diyeceğimiz Adembaba’ların hikayesi gerçekten etkileyici. Parayı kendisine saklamasını söyleyenler, kumara oturtmaya çalışanlar, faizcilik, çıkar arkadaşlıkları vs. ve artık tanrının paraya dönüştüğü, isimleri hiç hatırlanmayacak yaşamlar.

Kalemi ve kısa öz anlatımı ile Orhan Kemal okunması gereken yazarlardan.

Hoşçakalın.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s