Kuyucaklı Yusuf

20150323_123646[1]

Kuyucaklı Yusuf Sabahattin Ali’nin ilk romanı olma özelliğini taşıyor. Gerçi zaten fazla bir romanı yok. Romandan ziyade hikaye ve anlatımları etkileyici. Gerçi bu romanda da anlatım oldukça gerçekçi yansıtılmış.

Roman Kuyucak’ta anne ve babası eşkiyalar tarafından gözleri önünde öldürülen bir çocuğun evinde başlıyor. Olayı inceleyen kaymakam büyük bir sessizlikle duran Yusuf’a acıyıp onu evlatlık olarak alıyor. Genç ve cahil bir karısı olan kaymakamın bu hareketi hatunu iyice çileden çıkarıyor. Dır dırıyla kaymakamın kafasını ütüleyen kadın, Yusuf ve kaymakamdan başka birde küçük kızları evde yaşamaya başlıyorlar.

20150317_144934[1]
Yusuf okula gitmediği halde durumu sorguluyor

Sonradan tayını Edremit’e çıkıyor ve başlıyor olaylar gelişmeye. Kitap bir dönem yasaklanıyor içeriğindeki durumdan dolayı. Gerçi durum üvey kız kardeşinin Yusuf’a aşık olması falan. Hemen akıllara “ensest” kavramı gelse de öyle değil. Çünkü yetim olduğundan ve özellikle 1900’lü yılların kapalı köy toplum yapısından dolayı öyle beraber yaşamıyorlar hep yabancı yani bir nevi evde. Bu sebeple bu olay çok yadırganmıyor mesela köyde.

Romanda kuvvetli bir şekilde 1900’lü yılların köy yaşantısı anlatılmakta. Fakirlik başta olmak üzere yine sınıf farkını ve zengin/fakir insanların nasıl hukuk önünde adil olmadığının örneklerini yaşıyorsunuz.  Sabahattin Ali romanları veya hikayelerinde aslında kendisini de biraz kahramana işlemektedir. Bu genelde aradığını bulamayan ve dışarıya duvarlar örüp içine kapanmaya başlayan bir adamın romantik hikayesi şeklinde cereyan eder.

Ben küçükken (gerçi yine arada) annem bu eski türk filmlerini izlerdi. Sonra başlardı ağlamaya. Ben bu ağlama olayını anlayamazdım. Yahu insan madem ağlayacak ise neden türk filmi izliyordu? Sonra bende bir filme denk geldim. Erol Taş’ın kötü adam olduğu ismini hatırlamadığım filmlerden bir tanesi işte. İzlicek bir şey yok devam edeyim dedim. Yaw arkadaş insan bu kadar kötülük yapar mı kardeşim? Onu ona düşürüyor, bunu ona kırdırıyor kaçırıyor, tecavüz ediyor, öldürüyor, rüşvet veriyor ağa ya şerefsiz. Ben artık başladım gerilmeye, sinirlendim sinirlendim ağladım sonunda iyimi adama sinirimden. İşte o gün bu gündür izlemem o tür filmler.

20150320_165151[1]

Anlattığım türk filmleri de bu kitaplardan çıkmadır aslında. Yaşar Kemal, Ömer Seyfettin, Halide Edip Adıvar ve işte Sabahattin Ali. Sabahattin Ali bu yazarlardan etkilenerek yazdığı romanda salt gerçek ve acımasızlığı kitabına yansıtmış. Açgözlülük ve kötülük, cehalet ve doğrunun yalnızlığını her yorumunda şiirinde olduğu gibi buraya da işlemiş.

Fakir halktan barış zamanı çalışıp vergi vermesi, zor şartlara katlanması, tanrıya dua etmesi vs. istenmiş. Savaşta ölmesi. Peki adalet? Namusu kadının bakireliğine koyan ve ahlak satan insanlar, temizlikçisinin 12 yaşındaki kızına tecavüzü eden ağalara ise sesini çıkartamamış, susmuş. Çünkü halk tanrıyı Allah, adaleti ise hakim/kaymakam ve jandarma bilmiş ama gerçekte tanrıda hakimde ağa olmuş yani zengin adam. Bilerek ses çıkartamayan dürüst yöneticiler ya susup içine kapanmış yada sürülmüş. İşte yine romanımız bozulan devlet sisteminin ve bozuk toplum ahlakının “köy” yaşantısında nasıl olduğunu yüzümüze vuruyor.

1.Dünya Savaşına Çağırılan Gençler Savaşa Giderken
1.Dünya Savaşına Çağırılan Gençler Savaşa Giderken

Romanda bir cümle geçiyor tecavüze uğrayan 12 yaşındaki küçük kız Yusuf’a söylüyor “Eee Yusuf ağa parası olanın ırzı da tamam namusu da!” diye..

Sadece bozuk devlet düzeni değil. Bunun değiştirmektense bundan nemalanmak yani ortama ayak uydurmak bu namuslu çevrede daha uygun görünmüş. Yani hileyle, kumarla, kaçakçılıkla, zorbalıkla kazanılan paraların nasıl kazanıldığı unutulmuş. Aileler kızlarını yine bu zengin kesime vermeye çalışmış hayatları kurtulsun diye. Bu hırsızlar halk nazarında söylenmese de başkan olmuş, yönetici olmuş, ağa olmuş. Gerçeği söyleyen yadırganmış, kovulmuş veya öldürülmüş. Dinde kader tersten anlatılmış hainlikler aşağılıkça yapılan kötülükler kısmet olmuş ne yazık ki. Bu sebeple gelişmemiş toplumlarda yöneticinin kötü olduğu ve yaptıkları kendi içlerinde söylenmiş fakat gidip yine aynı yöneticiler seçilmiş.

Eski türk filmleri bazılarımıza “bu kadar da olmaz” dedirtebilir. Fakat bu filmlerin bir amacı vardır mutlaka. Hala okuduğumuz ve cumhuriyetin ilk yıllarında filizlenen edebiyatçılarımızın anlattığı şeyler. Düzgün bir toplum yapısı, eşitçi ve feodaliteden kurtulmuş halk, adaletin işlemesi ve kadının yeri… Aşağılanan köylü ve işçi bir gün bu para tüccarlarına baş kaldıracak ama biz görürmüyüz bilmiyorum..

Saygılarla efendim…

Morrison Süleyman

Süleyman DEMİREL’in ölümü dolayısıyla kendisine Allah’tan rahmet diliyorum. Hani ölünün arkasından da konuşulmaz ama zaten rahmeti dilerse de Allah diler başka kimsenin pek umurunda olmaz sanırım. Gelin size boş mesajlardan ziyade gerçekleri anlatayım gidenin peşinden;

Siyasi güç olduğu dönemlerde henüz yaşamasam da Demirel’in siyasete girişi ve ABD tarafından bize monte ettirilmesini iyi biliyorum. Marlboro firmasının türkiye temsilcisi olan 70’lerdeki tabiriyle “Morrison Süleyman” tam anlamıyla kendine has kişilikte bir insandı.

demirel

Siyasi duruşunu orta sağ olarak tanımlayan sayın Demirel, siyasi hayatını Türkiye’de yaşamasına izin vermeyeceği komünizm ile mücadeleyle geçirdi. Elbette bu siyasi mücadelenin sadece şekliydi. Yanına aldığı sayın Türkeş ile beraber 80 öncesi ortamın gerilmesi ve çatışmalarında mimarı oldu.

“Dindar değilde komünist mi olalım?” diyerek oy toplayan siyasetçimiz yakınlarına verdiği ihaleler, yapılan yolsuzluklar, kaçakçılıklar, hayali ihracat yapan yeğenleri, kdv vurgunları, yurt dışı kaynaklı açılan soruşturmaları engellemesi, mahkemelerin bilirkişilerini değiştirtmesi vs. bir çok kanun dışı eyleminde içinde olmuştu.

Siyasete hemen hemen bütün orta sağ siyasetçileri gibi “Hacı babamın ve hacı annemin küçük bir tarlası var idi, çok yokluk içerisinde büyüdük” diyerek başlayan halkın, çiftçinin dostu olan namı değer “çoban Sülo” Süleyman DEMİREL daha sonradan yüce yaradanın “kulum haydi ya yürü” demesiyle birden zenginleşiverdi (artık buradan kendine pay çıkartsın malum benzer yerleri destekleyenler). Bunları niye yazıyorum çünkü okuma sıfır, bilgi birikimi sıfır ve en önemlisi biri gidip diğeri geliyor ondan yazıyorum. Neyse sonra birden kendisi ve çevresi zenginleşince Demirel’in yolsuzluklar hayali ihracatlar davalar açıldı. O zamanlar tabi %50 oy alamıyor Demirel AKP gibi. Bu sebeple açılan davaları elleri indir kaldır yaparak aklayamıyor yüce divana gidiliyor. Soruşturmalar sonucunda falan mal varlığı bir ortaya çıkıyor ohooo baya var yani çiftlikler şirketler. Gazeteciler soruyor elbette “nasıl zenginleştiniz?”. Demirel cevap olarak siyasete ilk girdiği 60’lı yıllarda söylediklerini unutup “Benim hacı babam zaten zengin bir çiftçiydi. Sonradan bende ticaret yaptım. Böyle böyle para kazandım” deyiveriyor. Bizim mal halkımızda “işte adam gerçeği söyledi” diyor sonra. Neyse uzatmayayım mesajı alan aldı…

dem

Arkasından konuşmayalım dedim ama yani bunları da söylemeden edemeyeceğim. Siyasi literatürde komik olarak lanse edilen bir çok açıklaması olan Demirel 75 sonrası ülkeyi kan gölüne dönüştürenlerin başından gelmektedir. Milliyetçi saf gençleri ABD üstlerinde eğitim sonradan kürsüden “iti iti boğduruyorum” veya “milliyetçiler sokaklarda ülkenin güvenliğini sağlıyorlar” gibi sivil iç çatışmalara zemin hazırlamış binlerce kişiyi öldürtmüştür.Peşinden giden temiz yürekli milliyetçi gençleri ve karşıda ölen yine temiz yürekli devrimci gençleri işte bu adam öldürtmüştür, kullanmıştır ve kendini zengin etmiştir.

Demirel darbe sonrası pişman olmuştur bunu da yazalım. Bir çok açıklamasında “kullanıldığını” anladığını söylemiş hele Cumhurbaşkanı olduktan sonra oldukça demokratik ve uzlaşmacı açıklamalar ile eski halinden eser bırakmamıştır (günümüz cumhurbaşkanına da bir şeylerden feyz alır artık alacaksa).

Efendim ne diyelim Demirel sürekli siyasi hayatında Adnan Menderes’in asılmasını, dini, cami yapımını, baraj ve inşaatçılığı kullanmış ve bunun ile gurur duymuştur. Peşi sıra gelen tarikat kökenli Özal ve Erdoğan mesela Demirel’i sahiplenmemişlerdir. Hepsi Adnan Menderes’in devamıdır ve öcünü almalıdır ha bu arada Ayasofya’nın mutlak camii yapılması 1955 yılından beri konuşulmaktadır. Yine buradan okuyan arkadaşlara söyleyeyim Bor madenleri, Lozan anlaşmasının maddelerinin eleştirilmesi, madenlerin çıkartılmasının engellenmesi (gizli anlaşmalar ile), arşivlerin elbet açılacağı vs. gibi söylemler ilk olarak Demirel dönemlerinde kullanılmaya başlanmıştır. Bunların hepsi palavradır elbette ama halk balık olduğu için ısıtılıp ısıtılıp getirilir önüne milletin.

Tarihe yine meclise sormadan yaptığı gizli ikili devlet anlaşmalarıyla yazılmış olan Demirel ne yazık ki bunların hesabını veremeden ölmüştür. ABD üstlerini savunması (pardon Demirel’in deyimiyle tesis) ve üstlerde yaşananlara sessiz kalması, devlet içerisinde ABD teşkilatlanmasını sağlaması vs. yazsak o kadar çok konu var ki.

Artık öbür dünyada hesabını verir sanırım. Uğur MUMCU seni bekliyordur mutlaka hacı. Yaptığın çaldığın şeyler bu dünyada kaldı işte Sayın Demirel. Kefenin cebi yok hesabını vereceksin bunların öbür dünyada. Öldürülen, işkence gören, bugün ABD uşağıysak ülke olarak sende bunun temel taşı oldun. Ben hakkımı helal etmiyorum. Ama yinede öldüğü için insan üzülüyor. Son yaşlılığı falan sevimliydi ya. Bak hemen yumuşadım. Son bir iki komik sözü ile bitirelim bari;

“Gazeteci : Türkiye’nin durumunu tek kelime ile özetler misiniz sayın Demirel?

Demirel   : İyi

Gazeteci  : İki kelime ile özetler misiniz?

Demirel   : İyi değil”

Seçimini Yap Bahçeli

Son seçimlerden sonra oyların benim beklediğim gibi çıkmadığını söyleyerek başlayayım yazıma. Ben AKP’nin %45 civarı alacağını ve HDP’nin barajı geçemeyeceğini düşünmüştüm.

Fakat beklemediğim şekilde CHP’nin bir kısım oyunun ve bir miktarda AKP kanadının oyunun HDP’ye geçtiğine şahit olduk. CHP oylarını muhtemel korurken oyu yükselmiş görünen ve aslında düşen MHP partisi de barajı geçti.

Uzatmayayım sonra okunmuyor hacı. Önümüzde AKP dışı azınlık hükümeti koalisyonları var gibi görünüyor. Muhalefet şartlarını sunup AKP ile pazarlıkta gibi görünse de AKP onları mümkünatı yok kabul etmeyecek zaten. Kabul etse oylarının düşmeyeceğini söyleyebiliriz hatta.

Geriye muhalefetin 1 veya 2 partiyle dışarıdan destekli azınlık hükümeti seçeneği kalıyor. Bunda da dikkat ederseniz MHP-HDP ayrılığı ortaya çıkartılmaya çalışılıyor. Çıkartılmaya çalışılıyor diyorum çünkü hükümet seçim boyunca kendi seçmenini tutmak için taşıdığı Kuran’ı bırakıp, hem muhalefet koalisyonunu engellemek hem de olası erken seçimde MHP seçmeninin oylarını AKP kanadına çekebilmek için milliyetçi kimliğe bürünüverdiler. İşte hep bahsettiğimiz siyaset içerisine din/etnik köken katılımının sonuçları bunlar. Genelde zaten yolsuzluk ve otokratik yönetimin üstünü örtmek için kullanılır bu şeyler.

Peki AKP neden elindeki Kuranı bırakıp birden rahmetli Türkeş’i kıskandıracak şekilde milliyetçi ayağına yatmaya başladı? Hani Davutoğlu çıkıp “Kitabımız Kuran, Hedefimiz Turan” dese şaşırmayacağız.

Ana sebepleri yukarıda yazdım aslında. Birincisi yaptığı yolsuzluk, hukuksuzluk, yargısal müdahele, adaletsiz yönetim, anti demokratik davranış, polisin kadrolaşması, cemaatin yök/yargı/asker içine sızdırılması vs. bunların ortaya çıkmasından ölesiye korkuyorlar. Bu sebeple hiç bir türlü iktidarı paylaşmayacaklarına adım gibi eminim. Bu sebep ile erken seçimde MHP kanadına propaganda yapıp “PKK’lılar meclise girdi sizin sayenizde, şehitlerin kanı vs.” diyerek yanlarına çekmek.

İkinci sebep ise kurulacak koalisyon hükümetinde olurda Bahçeli gereksiz “türk milliyetçiliği” gazından kurtulup koalisyona destek verirse diye yapılıyor.

Şöyle düşünmek lazım. Siz 13 yıldır hükümettesiniz bir çok şey yaptınız en sonda öyle büyük bir yolsuzluk belası başınızda ki sıyrılamıyorsunuz. Yolsuzluğu gırtlaklarında hissetmiş “Bakarada çok makaraymış ekerkeek” diyen bakanınızı bile yargılatamıyorsunuz. Melih Gökçek ile Bülent Arınç ekranlardan nasıl yolsuzluk yapıldığını birbirlerini suçlayarak hafiften anlatıyorlar. Yani şöyle adalet bakanlığı falan gitse elinizden iki bakanı alsalar içeriye bülbül gibi şakıyacaklar. Kimin kimi satacağı neyi itiraf edeceği belli olmayacak sonra. 1 yılda temizlenecekler, yarattıkları kadroların temizlenmesi 15-20 sürecek, yol/hastane/baraj yaptık diye dünyadan alınan 500 milyar dolara yakın dış  borç krizinin ceremesini ben eminim ömür boyu çekeceğim ve belkide bu sebeple emekli olamayacağız hiç bir zaman. Neyse AKP işte bunu hiç istemiyor ve MHP tabanına oynamakla meşgul şu anda.

Yakın MHP’li arkadaşlarımla yapılacak koalisyonun önemini tartıştık seçimden sonra. Bir çoğu HDP ile koalisyonun vatana ihanet olacağını düşünüyorlardı. Ama konuşunca asıl tehlikenin ülkedeki parlamenter rejimi yıkmaya çalışan, toprakları şirketleri satan savan ve kasasını dolduran hükümet olduğunu anladılar.

Unutmasın MHP seçmeni ve uyanık olsun. Ben doğuda büyüdüm babamda 94 yılında bir operasyondan dolayı sakat kaldı. Yani kimse gelip bana bedava Adabazar milliyetçiliği yapmasın. Şapkayı önüne koyup yargı ve parlamenter sistemdeki tehlikeyi iyi analiz etsin. HDP ile koalisyon yapmak teröristler ile oturmak demek değildir. Sandıktan %10 oy alabilen bir parti var karşınızda.

Teröristler ile pazarlığa oturan sizlere o sözleri söyleyen AKP hükümeti ve yanlılarıdır. Oslo’da ve İmralı’da “görüşmedik, görüştüysek şerefsizim” diyen ve “şerefsiz” olduğunu iki yıl sonra açıklayan adamlardır vatan haini. Gizlice meclise sormadan hangi sözlerin verildiğini bilmediğimiz bir sürece sokarak bu ülkede canlarını veren bir çok askerin kanı AKP yönetiminin ve elbette en çok Tayyip Erdoğan’ın elindedir. Bu kanı bizim üstümüze sürmeyin gidin yıkayın artık hacca mı gidersiniz mevlüt mü okutursunuz bilemiyorum.

Bundan dolayı MHP seçmeni rahat olsun. Ankara’nın doğusuna gitmemiş adam da bana güneydoğuyu doğu anadoluyu anlatmasın! İstediğimiz; Koalisyon hükümetinin bir şekilde kısa dönem için iç işleri, dış işleri, adalet bakanlıklarının denetlenmesi suçluların yakalanması için gerekli olduğunun anlaşılmasıdır. HDP ile yaşanacak kırmızı çizgiler sonra değerlendirilir anlaşılamaz ise 1 yıla seçime gidilir bu kadar basit ve netdir durum.

Ben MHP camiasının bunu anlayacağını düşünüyor ve bu duruma sıcak bakıyorum. Korkum Devlet Bahçeli’nin anlamamasıdır. Çünkü Bahçeli seçim sonrası konuşmasında da söylediği gibi hayatı boyunca garip bir “muhalefet” özlemi içerisinde yaşamaktadır. Kardeşim sok Oktay Vuralı Adalet bakanlığına böyle bir fırsat varken neden değerlendirmiyorsun da milletin gazına geliyorsun?

Haydi hayırlısı diyorum. Eğer koalisyon olmaz ise bu büyük fırsat tepilecek ve erken seçimde muhtemelen AKP tek başına iktidara gelecektir. Bununda suçlusu olmak istemiyor ise Bahçeli adımlarını düzgün atmalıdır..

Hukukun Üstünlüğü

Uluslararası yargı indeksi 2015 yılı için yayınlandı;

http://worldjusticeproject.org/sites/default/files/roli_2015_0.pdf

Rapora göre Türkiye genel yargı güveni açısından 21 basamak düşerek 102 ülke arasından 80. sıraya geriledi ve hızla aşağılara gidiyor.

Geçen bir arkadaşa “Ülke Zambiya’ya döndü olm” demiştim. Kendisinden özür diliyorum çünkü Zambiya 73. sırada şu anda. Ama yukarıda Allah var Kenya’dan daha iyi bir yargımız var. Bu ortamı sağlayan hükümet yetkililerine ve adalet bakanımıza teşekkürü bir borç bilirim…

Ülkemize Suudi Arabistan ve Libya üzerinden gelen silahları tırlar ile nereye gittiğini bilmediğimiz birilerine gönderen hükümet yetkilileri “yahu bir şeye kalkıştık yakalandık şimdi ne diyeceğiz kamu oyuna?” diye kara kara düşünmesi gerekirken hala pişkin pişkin “onu biz oraya gönderdik efendim” “yahu bu açıklanmaz ayıptır” tarzı cümlelere yöneliyor. Vatan hainliğinin adı sana “devlet adamlığı” olmuş anasını satayım. Telefon konuşmalarında “bir emir verip türbeyi bombalatırım” denmesi vatan hainliğiydi. Haydi o sahte denildi yasal bir şeyimiz elde yok. Bu tır videoları nedir?

Yalan falan da denemiyor (gerçi onu dediler yalanı yani eskiden yok böyle bir şey demişler ve araştırmayı yapanları tutuklamışlardı) ama bir pişkinlik Allah’ım sen bana sabır ver yarabbim.

Ülkede yargı ve güvenilirliği tamamen bitti çok defa söylediğim gibi. Başkanlık gelse ne olur gelmese ne olur adı değişir sadece yönetimin.

Son yazım seçimden evvel oy atacaklar yargı ve ilerideki iç karışıklıkların sorumluluğunu iyi düşünmeliler. 1980 öncesi dönemin iç çatışmaya sürüklenmesinin ana sebebi yargıya güvenin kalmaması, polisin kadrolaştırılması ve herkesin kendi adaleti için silaha sarılmasıydı.

Anlaşılıyor ki kadrolaştığı hem söylenip, hem bunun temizlenmesi için operasyonlar yapan hükümet kendi kadrolaşmalarını ülkeye dayatmakta yargıyı ve adaleti hiçe sayarak birde utanmadan milleti tehdit etmektedir. Önümüzdeki günler seçim sonuçlarıyla gidişatı daha iyi değerlendirebileceğiz bana kalırsa.

Giderayak oy tahminlerimi yapayım;

Akp %44-45

Chp %27-28

Mhp %15-17

Hdp %9-9,5